Lu Htu Daw A Mar, " About Lu Htu U Hla"

☆☆လူထုေဒၚအမာ ငယ္ကကြၽမ္းတဲ့ ခင္ပြန္းသည္သုိ့☆☆

အေမေဒၚအမာက သူ့ခင္ပြန္းဦးလွမဆုံးခင္တစ္ရက္မွာ လူ့ဘ၀ကလည္း ဘာမွလြမ္းေလာက္စရာ မရွိတဲ့အေၾကာင္း၊ လူခ်င္းတူေပမယ့္လည္း ဒုကၡေတြကမ်ားလုိက္တာလုိ့ညည္းမိေတာ့
ဦးလွက –တုိ့ႏုိင္ငံက စပ္ကူးမတ္ကူးကာလကုိ ၿဖတ္သန္းရတုန္း တုိ့ကလူလာၿဖစ္ၾကတာကုိး။တဲ့
အဲဒီေတာ့ေဒၚအမာက-စပ္ကူးမတ္ကူးကာလၾကီးကလည္း ရွင္ရယ္ ၾကာလွၿပီး လြန္ပဲလြန္လြန္းတယ္တယ္လုိ့ၿပန္ေၿပာတယ္။
ဦးလွက –တုိ့ခ်ည္းထဲလည္းမဟုတ္ပါဘူးကြာ အေဖာ္ေတြရွိပါေသးတယ္။ ဖီလစ္ပုိင္၊ အင္ဒိုနီးရွား၊ကေမၻာဒီးယား၊ေလာ၊ဗီယက္နမ္ စတာေတြလည္း တုိ့နဲ့ ပိန္မသာ လိန္မသာခ်ည္းပါပဲတဲ့။

(‘၁၉၈၂ ခုႏွစ္တုန္းကေၿပာခဲ့တဲ့စကားပါ။ အေမေဒၚအမာရဲ့ ခင္ပြန္းလူထုဦးလွသာ ကေန့အထိအသက္ရွင္ၿပီး အခု၂၀၀၈ခုႏွစ္ရဲ့ လက္ရွိကြၽန္မတုိ့ႏုိင္ငံၾကီးကုိ အဲဒီႏုိင္ငံေတြနဲ့ပဲ ထပ္ၿပီးႏိႈင္းယွဥ့္ၾကည့္ၿဖစ္ရင္ ဘာေတြေၿပာမလဲ၊)

☆ミ(/￣^￣)/☆ミ(/￣^￣)/☆ミ

ငွက္ေပ်ာသီးေလာက္နဲ့ အခ်ိဳကုန္ေနရွာတာပါ။

အေမေဒၚအမာတုိ့ အသိတစ္ေယာက္ စီးပြားရွာလုိ့ အဆင္ေၿပၿပီး၊လူတုိင္းက ၿမင္ၿပင္းကပ္စရာ ပုံစံေတြေၿပာင္းသြားေတာ့ လူေတြက ဟုိႏွယ္ဒီႏွယ္နဲ့ မၿမင္ဘူးမူးၿမစ္ထင္ စသည္ၿဖင့္ ပုံးခုိင္းေၿပာၾကတယ္တဲ့။ ေဒၚအမာ့ အေမကေတာ့ သူ့ခမ်ာ ငွက္ေပ်ာသီးေလာက္နဲ့ အခ်ိဳကုန္ေနရွာတာပါ-တဲ့။ သူစားဖူးသမွ်ထဲ ငွက္ေပ်ာသီးဟာ သူ့အတြက္ အခ်ိဳဆုံးမုိ့ သူ့ခမ်ာ သနားစရာတဲ့ေလ။

( မာနေလးတက္ခ်င္လာတုိင္း ဒီစကားေလးသြားသတိရမိၿပီး ၿပံဳးၿဖစ္မိတယ္။)

(●￣▽￣●)(●￣▽￣●)

♪♪♪အေမေဒၚအမာေၿပာၿပတဲ့ လူထုဦးလွ♪♪♪

　ဦးလွ အသက္၁၉ ႏွစ္အရြယ္ ၁၀တန္းေအာင္ေတာ့ ရန္ကုန္မွာ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္နဲ့ အခန္းကေလးငွားၿပီး စာေရးဖုိ့စတင္ၾကိဳးစားခဲ့ၾကတယ္။
အသက္၂၃ႏွစ္အရြယ္ ေရာက္ေတာ့ လူငယ္မ်ားၾကီးပြားေရးအသင္းကထုတ္ေ၀တဲ့ ၾကီးပြားေရးစာေစာင္ဟာ ေငြေၾကးအခက္ခဲ ေၾကာင့္ ရပ္ေတာ့မယ္ဆုိေတာ့၊ သူကုိ့ေပးပါ၊ သူဆက္ထုတ္ေ၀ပါမယ္ဆုိၿပီး ၁၉၃၃ မွာ ၾကီးပြားေရးမ၈ၢဇင္းကုိ စထုတ္ခဲ့ပါတယ္။
၁၉၄၁ခုႏွစ္အထိ ၈ႏွစ္ၾကာ ၾကီးပြားေရးမ၈ၢဇင္းကုိ ထုတ္ေ၀ခဲ့ၿပီး၊
၁၉၄၅ကေန ၁၉၅၆အထိ ၁၁ႏွစ္ၾကာ လူထုဂ်ာနယ္၊
၁၉၄၆ကေန၁၉၆၇အထိ ၂၁ႏွစ္ၾကာ လူထုသတင္းစာ၊နဲ့ ၾကီးပြားေရးနဲ့ လူထုစာအုပ္တုိက္က စာအုပ္ထုတ္ေ၀ေရးကုိ ၁၉၃၈ကေန သူေသဆုံးခ်ိန္ ၁၉၈၂ အထိ ၄၄ႏွစ္တာ ထုတ္ေ၀ခဲ့ပါတယ္တဲ့။
　 ၁၉၅၃ခုႏွစ္မွာ လူထုသတင္းစာက မႏၱေလးမင္းမႏုိင္ရပ္ကြက္က တဲအိမ္ေတြဖ်က္တဲ့ကိစမွာ သတင္းမွားေရးတယ္ဆုိၿပီး ဦးလွဟာ ရန္ကုန္ေထာင္ၾကီးမွာ ၁၉၅၃ကေန၁၉၅၆ အထိ ေထာင္က်ခဲ့ရတယ္။ ၃ႏွစ္ေက်ာ္ အခ်ဳပ္ေႏွာင္ခံရၿပီး၊ ေထာင္ကလြတ္လာေတာ့ ေထာင္စာအုပ္ ၉အုပ္ေရးခဲ့ပါတယ္။ ၉အုပ္ထဲက ေထာင္ထဲကုိအေၾကာင္းအမ်ိဳးမိ်ဳးနဲ့ ေရာက္လာတဲ့ လူငယ္ေတြအေၾကာင္းေရးထားတဲ့ {ေလွာင္ခ်ိဳင့္တြင္းက ငွက္ငယ္မ်ား} စာအုပ္ဟာ ယူနက္စကုိက စာေပဆုခ်ီးၿမွင့္တာခံရပါတယ္။
　 ဦးလွက -အက်ဥ္းက်ခံေနရသူ ေတြဟာ ၾကီးေလးတဲ့ၿပစ္မႈၾကီးေတြကုိ က်ဴးလြန္ခဲ့ၾကသူမ်ားၿဖစ္လင့္ကစား သူတို့ေတြဟာ တိရစၦာန္ေတြမဟုတ္ပါ။လူသားေတြပါ။ သူတုိ့သာ ေနာင္တ တရားရၾကမယ္ဆုိရင္ သူ့တုိ့ကုိလည္း လူ့အဖြဲ့အစည္းထဲမွာ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ၿပန္လည္လက္ခံသင့္တယ္လုိ့ ၿပင္းၿပင္းၿပၿပ ယုံၾကည္လုိ့ အခုလို ေထာင္စာအုပ္ေတြကုိ ေ၇းတာပါ-တဲ့။
ဦးလွေရးခဲ့တဲ့ စာအုပ္ေတြနဲ့ ထုတ္ေ၀ခဲ့တဲ့ စာနယ္ဇင္းေတြကုိ အဂၤလိပ္၊ဂ်ပန္၊ ၈်ာမန္နဲ့ ရုရွားဘာသာကုိ ၿပန္ဆုိထားတာ ၁၀အုပ္ရွိပါတယ္။


　ဦးလွဟာအသင္းအဖြဲ့ေတြက သူ့ကုိတုိင္ပင္တာ၊တာ၀န္ေပးတာတုိ့ဆုိရင္ ဦးလွက ကုိယ္ဖိရင္ဖိ ေပးတဲ့တာ၀န္ကုိ ယူပါတယ္။ ယူထားသမွ်တာ၀န္ကုိလည္း ၀တ္ေက်တန္းေက်မဟုတ္ဘဲ၊ ေက်ေက်ပြန္ပြန္ေဆာင္ရြက္တယ္။ သူတာ၀န္ယူခဲ့တဲ့ အႏုပညာဆုိင္ရာ ပန္းခ်ီပန္းပု အသင္းေတြ၊ စာေပနဲ့ပတ္သက္တဲ့ သတင္းစာဆရာ၊စာေရးဆရာအသင္းေတြ၊ အားကစားအသင္းေတြ၊ ပရဟိတနဲ့ လူမႈေရးအသင္းေတြ စတဲ့ အသင္းအဖြဲ့ေပါင္း ၂၉ ဖြဲ့ေတာင္ရွိၿပီး၊အဲဒီအဖြဲေတြမွာမွာ ရုိးရိုးအဖြဲ့၀င္အၿဖစ္နဲ့ေတာင္ မဟုတ္ဘဲ ဥကဌ၊ အတြင္းေရးမႈး၊ အမႈေဆာင္ စသၿဖင့္ ေပးရာတာ၀န္ကုိ အားတက္သေရာပါ၀င္ခဲ့ပါတယ္။

အစည္းေ၀းေတြအတြက္ ၿပင္ဆင္စရာရွိရင္ ညကတည္းကေသေသခ်ာခ်ာၾကိဳတင္ၿပင္ဆင္ထား တယ္။ အေရးၾကီးတဲ့စကားေတြအတြက္ဆုိရင္ ေၿပာမယ့္စကားကုိ စာရြက္ေပၚ ေရးခ်ထားၿပင္ဆင္ ထားသူပါ။

အစည္းေ၀းအခမ္းနားေတြ၊အခ်ိန္းၿပဳတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ သူ့ကုိေစာင့္ရတာမ်ိဳး မၿဖစ္ရေအာင္ အနည္းဆုံးသူက (၁၀)မိနစ္ေလာက္ ေစာၿပီးေရာက္ေအာင္ လုပ္ပါတယ္။

ဦးလွမွာ ေသလုိ့သာသြားေရာ လုပ္စရာေတြ တန္းစီလုိ့၊ သူေခါင္းထဲမွာ အၿပည့္၊ သူေသေတာ့ ထားရစ္ခဲ့တဲ့ တိုးလုိးတန္းလန္းအလုပ္ေတြအမ်ားၾကီးတဲ့။ သူကုိတိုင္လည္း အလုပ္လုပ္သလုိ၊ သူမ်ား အလုပ္လုပ္ရင္လညး္ ခ်စ္တယ္၊ေက်နပ္တယ္၊ၾကည္ညိဳတယ္။

**လူထု ဦးလွအေၾကာင္းကို ဒီေနရာ မွာလည္း ၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္။**

(တာ၀န္သိတယ္၊အခ်ိန္ေလးစားတယ္၊ၾကိဳတင္ၿပင္ဆင္မႈရွိတယ္ဆုိတာ ေကာင္းတာမွန္းေၿပာစရာမလုိေအာင္ လူတုိင္းသိၾကေပမယ့္၊ အသက္ရွင္ေနတဲ့ ဘ၀ဆုိတဲ့ ခရီးရွည္ၾကီးထဲမွာ ဘာအေၾကာင္းနဲ့မွ မပ်က္ကြက္ေအာင္ လုပ္ခဲ့မိပါရဲ့လား။)

(*^ｖ^*)v(^o^)v(*^ｖ^*)v(^o^)v

အေမေဒၚအမာ နဲ့ လူထုဦးလွ တုိ့ရဲ့ အိမ္ေထာင္ေရး

ကြၽန္မတုိ့ႏွစ္ေယာက္ လူ့ဘ၀ကုိတကယ္ တည္ေဆာက္ၾကတဲ့အခါမွာေတာ့ အိပ္မက္ထဲက ပန္းေမြရာတုိ့ ေရႊေကာေဇာတုိ့လုိဟာမ်ိဳးေတြကုိ ေတြရဖုိ့ေနေနသာသာဆူးေတြ၊ေၿငာင့္ေတြ၊ခလုတ္ေတြ၊ ကန္သင္းေတြ၊ေခ်ာင္းေတြ၊ ေၿမာင္းေတြနဲ့သာ တစ္ေတြ့တည္း ေတြ့လာခဲ့ရတယ္။
ေက်ာ္လုိက္ရတာ လႊားလုိက္ရတာ နားရတယ္လုိ့မရွိ တစ္သက္လုံးပါ။

ဒါေပမယ့္လုိ့ အိမ္ေထာင္တစ္ခုတည္ေဆာက္လုိက္တယ္ဆုိတာက တစ္မိသားနဲ့တစ္မိသား မတူညီၾကတာကုိ တူညီႏုိင္သေလာက္တူညီေအာင္ ၾကိဳးစားၿပီး ႏွစ္ကုိယ့္တစ္စိတ္ လုပ္ထားရတာ။

အိမ္ေထာင္သက္ ၄၃ႏွစ္မွာ တစ္ၾကိမ္ပဲ ရန္ၿဖစ္ဖူးတယ္။ အဲဒီေနာက္တစ္ခါမွာရန္ၿဖစ္ တယ္ရယ္လုိ့ မရွိေတာ့ဘူး။ဘာၿဖစ္လုိ့လဲဆုိေတာ့ သူကလည္း ကြၽန္မအေပၚ မတရားသၿဖင့္ လုပ္ေဆာင္တာ၊ေၿပာဆုိတာ ၾကံစည္တာ မရွိဘူး၊ ကြၽန္မကလည္း သူ့အေပၚ အလားတူပဲ မတရားသၿဖင့္ ေၿပာဆုိၿပဳမႈ လုပ္ကုိင္ၾကံစည္တာမရွိခဲ့ဘူး။ သတိထားၿပီး မမွားေအာင္ ေနၾကတယ္။ ရန္မၿဖစ္ခ်င္ပဲကုိး။

လင္နဲ့မယားဆုိေတာ့ အေတြးအေခၚမတူတာ၊ အၿမင္ခ်င္းမတူၾကတာ၊ သေဘာကြဲေနတာမ်ိဳးေတြရွိခဲ့ပါတယ္။ ဒါကေတာ့ အၾကိမ္ၾကိမ္ပါ။ ႏုိ့ေပမယ့္ အက်ိဳးသင့္အေၾကာင္းသင့္ သူကမွန္ေနရင္ ကုိယ္ကအေလ်ာ့ေပး၊ သူ့အလုိလုိက္၊ ကုိယ္ကမွန္ေနရင္ သူကေလွ်ာ့ေပး၊ ကုိယ့္အလုိလုိက္နဲ့ ေနၾကေတာ့ ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ ရန္မၿဖစ္ေတာ့ပါဘူး။

ေနာက္လင္မယားၾကားထဲ ေဆြမ်ိဳးၿပသနာဆုိတာမ်ိဳးေတြမရွိခဲ့ဘူး။ သူ့အမ်ိဳးကလည္း ဘာမွမစြက္ဖက္ဘူး။ ကြၽန္မအမ်ိဳးကလည္း ဘာမွမစြက္ဖက္ဘူး။ သူ့တုိ့ ကူညီႏုိင္တာ ရွိရင္၀ုိင္းကူညီၾကတာပဲ ရွိတယ္။

စီးပြားအတူတူရွာၾကတာ ၿဖစ္ေပမယ့္ သူလႈခ်င္တဲ့ အလႈကုိ ဘယ္ေတာ့မွ သူ့သေဘာနဲ့ သူ ေကာက္ကာငင္ကာ မလႈရွာဘူး၊ ကြၽန္မနဲ့တုိင္ပင္တယ္။ကြၽန္မကေက်နပ္မွ သူကလႈတယ္။

ဦးလွဟာ လင္မယားၿဖစ္ေပမယ့္ ၾကမ္းတဲ့စကား တစ္ဖက္သားနစ္နာသြားမယ့္ စကားမ်ိဳး မေၿပာေလ့ဘူး။

☆(″ω″♪)　☆(″ω″♪)　☆

လက္ထပ္မဂၤလာပြဲ

　လက္ထပ္မဂၤလာပြဲဆုိတာ ေဆြမ်ိဳးေတာ္စပ္ၾကၿပီလုိ့ ေၾကညာတဲ့ပြဲ။　ႏွစ္ဖက္ေဆြမ်ိဳးေတြ ဟာ ေဆြမ်ိဳးေတာ္ၾကၿပီ။ သူတုိ့၂ေယာက္ကေတာ့ ေလာကၾကီးမွာ အရင္ႏွီးဆုံး ေဆြမိ်ဳးေတြ ၿဖစ္ၾကၿပီ။ ဒီထက္ရင္းႏွီးတဲ့ ေဆြမ်ိဳးမရွိေတာ့ဘူးဆုိတာ တစ္ေန့ထက္တစ္ေန့ ပုိသိလာၾကလိမ့္မယ္။

　ဒါေၾကာင့္ တစ္ေယာက္ကုိတစ္ေယာက္ခ်စ္ရမယ္။ ရာသက္ပန္ ရုိးေၿမၾက ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ခ်စ္ရမယ္။ သစာရွိရမယ္။ ၾကင္နာယုယရမယ္။ တစ္ဦးကုိတစ္ဦး အားေပးရမယ္။ ႏွစ္ဦးဟာ တစ္ဦးလုိ့ပဲ သေဘာထားရမယ္။ ဘယ္လုိ အေၾကာင္းေၾကာင့္မွ တစ္ဦးကုိတစ္ဦးကုိ ကုိယ္ဆင္းရဲမႈ၊ စိတ္ဆင္းရဲမႈ မၿဖစ္ေစရဘူး။ ဘယ္သူၾကား၀င္ ၾကား၀င္ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာမႈကုိ မထိခုိက္ေစရဘူး။


ဆုိကေရးတီးဇ္က ေရွးတုန္းကလူေတြဟာ ေခါင္း၂လုံး၊လက္၄ဖက္၊ေၿခ၄ဖက္ရွိတယ္။
Two heads are better than one ဆုိၿပီး နတ္ေတြကုိ ၿပိဳင္တာေၾကာင့္ နတ္ေတြက အလယ္တည့္တည့္က ဓားနဲ့ခြဲလုိက္တာတဲ့။

(က်န္ေနတဲ့ ေခါင္းတစ္လုံး၊လက္၂ဖက္နဲ့ ေၿခ၂ဖက္ေရ ...)

(*^∇ﾟ)　(ﾟ∇^*)