Friday, April 4, 2008

George Washinton Carver


လူမည္းအမ်ိဳးသားတစ္ဦး။
သူ့ဘ၀အတြက္လည္းေကာင္း၊ သူတို့လူမိ်ဳးအတြက္လည္းေကာင္း၊ကမၻာၾကီးတစ္ခုလုံးလည္းေကာင္း၊ ရုန္းကန္ေပးဆပ္ခဲ့သူ။
ေငြကုိမက္ေမာတြယ္တာၿခင္းမရွိ၊ထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားမႈႏွင့္ဂုဏ္ပကာသနမ်ားကုိ ဂရုမထား၊
လူသားအခ်င္းခ်င္းကူညီရန္မွတစ္ပါး တၿခားဘာကုိမွအေလးမထားသူ။
ပါေမာကၡ၊ပညာေရးသုခမိန္၊တီထြင္သူ၊ပါရမီရွင္တစ္ဦးၿဖစ္ပါတယ္။


သူရဲ့အတၴဳပတၱိထဲက ေကာက္ႏႈတ္မိသမွ်တစ္ခ်ိဳ့ပါ။

ေလာကအေၾကာင္းကုိ သိနားလည္လုိတဲ့ ဆႏၵ
လူၾကီးတစ္ေယာက္က ကေလးတစ္ေယာက္ကုိ ဟဲ့-ဖုန္ထဲမွာ မေဆာ့နဲ့ လုိ့ေၿပာတာဟာ အဲဒီကေလးကုိ သတ္တာပါတဲ့။ ဘာလုိ့လဲ့ဆုိေတာ့ ဖုန္ထဲမွာ အသက္ရွိေနတယ္။ ဖုန္၊ေၿမၾကီး၊သစ္ရြက္၊သစ္ပင္နဲ့သစ္ၿမစ္ေတြဟာ ကေလးငယ္အတြက္သူငယ္ခ်င္းေတြ၊ကစားစရာေတြ။ေနာက္ေလ့လာစရာေတြပါ။


ယာသမား၊လယ္သမားရဲ့အလုပ္
အပင္တစ္ပင္ဟာ တစ္ခ်ိဳ့ေသာအရာေတြကုိ ရရွိဖုိ့လုိအပ္တယ္။ ေၿမၾကီးကလည္းသူ့မွာေပးစရာေတြအမ်ားၾကီးရွိေနတယ္။
ယာသမား၊လယ္သမားရဲ့ အလုပ္က အဲဒီ သစ္ပင္နဲ့ေၿမၾကီးအၾကားမွာ အဆင္ေၿပေၿပနဲ့ အံ၀င္ခြင္က်ၿဖစ္ေအာင္ ၿပဳလုပ္ေပးရန္သာၿဖစ္တယ္။

ဆရာ
မစၥတာကာဗာကသူ့တပည့္ေတြကုိသူအေနနဲ့ေက်ာင္းကုိေရာက္လာတာဟာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္းတုိးတက္ေအာင္ေဆာင္ရြက္ေပးဖုိ့လာခဲ့ၿခင္းမဟုတ္။ လူမ်ိဳးတစ္မိ်ဳးလုံးတိုးတက္ေအာင္ေခါင္းေဆာင္ေပးႏုိင္မယ့္သူေတြ ေပၚေပါက္လာေရးအတြက္ ပညာသင္ၾကားေပးဖုိ့လာတာလုိ့ အသိေပးေလ့ရွိပါတယ္။

အလုပ္
ကိုယ့္လူမ်ိဳးကုိ တုိးတက္ေအာင္ ေခါင္းေဆာင္ေပးႏုိင္မွသာ မင္းတုိ့ကုိယ္မင္းတုိ့ ေအာင္ၿမင္တယ္လုိ့ေၿပာႏုိင္မွာ။ မင္း၀တ္ထားတဲ့ အ၀တ္အစား၊ ဘဏ္ထဲမွာထည့္ထားတဲ့ မင္းေငြေတြက မင့္ဘ၀ကုိ အဆုံးအၿဖတ္ေပးမွာ မဟုတ္ဘူး။
မင္းရဲ့ အလုပ္ကသာ ဆုံးၿဖတ္မွာ။


ထူးၿခားမႈမရွိတဲ့ သာမာန္အရာေတြကုိ ထူးထူးၿခားၿခားနဲ့ ေကာင္းေအာင္လုပ္တတ္ေအာင္ သင္ၾကပါ။

ေသၿခင္းတရား
ငါဘယ္ေတာ့ေသမလဲ ဆုိတာက အေရးမၾကီးပါဘူး။
အသက္ရွင္ေနတုန္း အလုပ္ဘယ္ေလာက္လုပ္သြားႏုိင္မလဲဆုိတာကသာ ပုိၿပီးအေရးၾကီးပါတယ္။

(***ပါရမီရွင္- မိမိအက်ိဳးအတြက္ ငဲ့ကြက္လုိလားၿခင္းဟူ၍ လုံး၀မရွိဘဲ အမ်ားအကိ်ဳးအတြက္သာေရွးရႈၿခင္း။***)

No comments: